Hukumdarlardan biri, fakir bir kadinin arsasina bir saray yapilmasini emretti. Arsa, hukumdarin sarayina yakindi. Arsanin bedelini de odemiyordu. Zavalli kadincagizin bu arsasindan baska hicbirseyi de yoktu. Ne yapsin, ne etsin? Bu muskilati halletmesi icin mahkemeye gidip hukumdari sIkayet etti.Zamanin Seyhu’l-Islami meseleyi dinleyip kadinin hakli olduguna hukmettikten sonra, hukumdara hicbirsey soylemeden bir tane kazma ve kurek bir de cuval alarak geldi. Seyhulislam kadinin arsasini kaziyor sonra da bu topragi kurekle cuvala dolduruyordu. Bu isleri yaparken hukumdar da sarayindan bu durumu seyrediyor ve kendi kendine:
-Herhalde Seyhu’l-Islam aklini oynatti, diyordu. Aklini oynatmasaydi, koskoca Seyhu’l-Islam, amele gibi toprak kazar miydi? Seyhu’l-Islam, kurekle cuvala toprak doldurdu ve sirtina alarak goturmek istedi. Fakat ihtiyar oldugundan ve toprak da agir oldugundan kaldiramadi.Cuvaldan bir miktar toprak bosaltacagina, cuvala biraz daha toprak koyup agzina kadar doldurdu. Tekrar kaldirmak istediginde tabii ki, kaldiramadi. Seyhu’l-Islam’in bu halini seyreden hukumdar, daha fazla sabredemeyip huzuruna cagirdi ve dedi ki:
-Hoca Efendi! Sen bu zayif halinle bu cuvali nasil kaldiracaksin? Hem sonra cuvali bosaltacagina habire dolduruyorsun. Bunu kaldiramayacagini nasil dusunemiyorsun?Seyhu’l-Islam, zaten bu soruyu bekliyordu. Hemen cevabi yapistirdi:
-Peki, Sultanim! Siz benim omuzlarimin o cuvali kaldiramayacagini biliyorsunuz da, yarin Huzur-u Ilahi’de o arsayi kaldiracak guce sahip olamayacaginizi nicin dusunemiyorsunuz?Hukumdar, bu cevabi duyunca, hata ettigini ve Hoca efendinin kendisini ikaz icin boyle yaptigini anladi. Ve ihtiyar kadincagizin arsasina saray yapmaktan vazgecti.