“Rachel CORRİE; insanlık suskunken, fıtratının / vicdanının zorlamasından da kurtulmak istemeyen, gür bir sedayla bağıran Amerikalı bir kız… Öyle yürekli ki; mazlum ve onurlu Filistinlilerin evlerini
eskiden kağıttan gemiler yapardık
kağıttan gemiler yüzdürürdük su kenarlarında su birikintilerinde
kimsede kızmazdı o çoçuksu aldığımız zevklere ve attığımız çığlıklara
hatta çamura civi saplardık kim daha güzel saplar diye
o zamanlar su birikintileri bile toprak kokardı
korkmazdı anneler mikrop denen yaratıkdan
korkarlardı ozaman susuz kalmaktan
evlerin her köşesi ganimet doluydu
Otobüsle giderken,verilen ilk molada hemen tuvalete koşturdu.
Korkunç sıkışmıştı. Şansına boş kabin bulup kendini oraya attı...
Tam oturmuştu ki yan kabinden bir ses "merhaba" dedi.